Επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην τοπική οικονομία

Εκτύπωσε αυτό το άρθρο

Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην τοπική οικονομία;
Για να γίνει αντιληπτό ποιες μπορεί να είναι, γιατί τα γεννησιουργά της αίτια είναι ακόμα σε εξέλιξη με συνέπεια να μην γνωρίζουμε το μέγεθος της μέχρι που φτάνει, ας δούμε ποιες ήταν οι άμεσες επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης του 1929 στην καθημερινότητα ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Παγκόσμια ύφεση με 13 εκατομμύρια άνεργους στις ΗΠΑ (1932) και άλλα 6 εκατομμύρια στην Γερμανία. Άμεσο αποτέλεσμα να προκληθεί σε ολόκληρο τον κόσμο ένα κύμα κοινωνικής εξαθλίωσης που προκάλεσε πολλαπλές αλυσιδωτές αντιδράσεις. Με πορείες και συγκρούσεις ανέργων με την αστυνομία, στους δρόμους των μεγάλων πόλεων της Ευρώπης και της Αμερικής. Η διάρθρωση της αστικής κοινωνίας διαταράσσεται. Τα μεσαία αστικά στρώματα με τη χρεοκοπία των επιχειρήσεων τους, χάνουν την οικονομική τους υπόσταση. Η οικονομική κρίση αρχίζει να μεταμορφώνεται σε ιδεολογική. Αυτή ήταν η εικόνα εκείνης της εποχής, όχι και τόσο μακρινής από την δική μας...

Μπορούμε λοιπόν να χαρακτηρίζουμε τόσο απλά αυτούς που γκρέμισαν το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, που μας τους έμαθαν ως τα “golden boys” μόνο επιπόλαιους η άπληστους; Όταν μπροστά στις οικονομικές και όχι μόνο, συνέπειες και παρενέργειες που φαίνεται πως θα έχει για την ανθρωπότητα, η ενέργεια τους αυτή, η πτώση των δίδυμων πύργων από την τρομοκρατική ενέργεια της Αλ Καιντα, φαντάζει ως ένα απλό γιορτινό βεγγαλικό; Αν εκείνη τότε, (με σεβασμό στους νεκρούς της), που δεν επηρέασε σχεδόν καθόλου την δική μου ζωή εδώ στην Ρόδο, φαντάζομαι δε ούτε και την δική σας, ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική ενέργεια, τότε αυτή τώρα τι είναι;

Αφήνουμε κατά μέρος την επίδραση στα μακροοικονομικά μεγέθη. Πρώτη αντίδραση η αρνητική ψυχολογία. Άμεση συνέπεια της για τον κάθε Ευρωπαίο ο περιορισμός των ελαστικών του δαπανών. Από τις πρώτες, η μείωση του χρόνου, η μείωση του κόστους αλλά και πιθανώς η ματαίωση για ορισμένους των προσεχών διακοπών. Για μία περιοχή όμως όπως η δική μας, με παραγωγικό προσανατολισμό στην μονοκαλλιέργεια του τουρισμό και σε δραστηριότητες του τομέα υπηρεσιών που έχουν άμεση σχέση με αυτόν, αυτό επηρεάζει άμεσα την κερδοφορία των επιχειρήσεων, τις επενδύσεις και την απασχόληση. Υπό τις ευνοϊκότερες λοιπόν συνθήκες θα προκύψει στο αμέσως προσεχές διάστημα, μείωση της αγοραστικής δύναμης και της ζήτησης και ακολουθούν τα αποτελέσματα του φαύλου κύκλου στον οποίο οδηγεί η ύφεση. Αν δε λάβουμε υπόψη ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις της περιοχής λόγω του υπερεπαγγελματισμού λειτουργούσαν στο κόκκινο, που σημαίνει ότι απλά επιβίωναν με τα δανεικά που απλόχερα μέχρι πρότινος τους παρείχε το τραπεζικό σύστημα, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να έλθουν καλύτερες μέρες, τότε… Τότε, δεν ξέρω αν και το χέρι του Θεού θα είναι αρκετό για όλους…
Υπάρχουν όμως πάντα και αυτοί, που μέσα από τις συνθήκες εξαθλίωσης για τους πολλούς, βρίσκουν τις δικές τους μεγάλες ευκαιρίες…

Υπάρχουν δυνατότητες και περιθώρια ελαχιστοποίησης κατά ΄το δυνατόν αυτών των συνεπειών; Με ποίο τρόπο;
Πρώτα και άμεσα να υπάρξει μέριμνα από την πολιτεία να λειτουργήσουν ευέλικτα χρηματοοικονομικά εργαλεία που θα επιτρέψουν στις μικρομεσαίας επιχειρήσεις να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Στην ίδια κατεύθυνση να υπάρξει μέριμνα ρύθμισης των οφειλών των νοικοκυριών από κάρτες και στεγαστικά δάνεια. Να δημιουργηθεί κάτι ως ένα Εθνικό ταμείο εγγύησης αυτών των δανείων, με μικρή περίοδο χάριτος, και αύξηση της περιόδου αποπληρωμής. Με λογικά επιτόκια και όχι τα ληστρικά των πιστωτικών καρτών. Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός των 28 δις που διατίθενται για την στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Πως καταρχήν να αντιμετωπισθεί ο ψυχολογικός παράγοντας και οι πρώτες δυσκολίες των νοικοκυριών και των μικρών επιχειρήσεων, πώς δηλαδή να παραμείνει η οικονομία ζεστή.

Σε τοπικό επίπεδο θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι είμαστε στην ίδια βάρκα. Ακόμα και αυτοί που στην παράλογη λογική «ο θάνατος σου η ζωή μου» βλέπουν μέσα από αυτή την κρίση, επενδυτικές ευκαιρίες. Είναι πλέον καιρός να σταματήσει η διπλή γλώσσα, οι μεν να διεκδικούν και κάποιοι άλλοι να τους τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια. Με αποτέλεσμα σαράντα χρόνια τώρα ούτε λιμάνι να μπορεί να ολοκληρωθεί, ούτε μαρίνα, ούτε γκολφ, ούτε οι βασικές υποδομές του νησιού.
Να αντιληφθούμε επιτέλους όλοι ότι καίγετε το σπίτι μας. Αλλιώς θα μας αξίζει η αποστροφή προς τους κοχλιούς του Αισωπείου μύθου: "Των οικίων υμών εμπιπραμένων αυτοί άδετε"! ...