Για μια Νέα Κοινωνία των πολιτών

Εκτύπωσε αυτό το άρθρο

Για μια Νέα Κοινωνία των πολιτών, που θα μπορεί να αλλάξει τα πράγματα στο τόπο μας, αρκεί να το θελήσουμε…

Να τελικά το μεγάλο ζητούμενο. Πως θέλουμε στ’ αλήθεια τον πολίτη και πως τον έχουμε καταντήσει σ’ αυτόν το τόπο. Θύμα της απληστίας εξουσιαστών και λοιπών συνδαιτυμόνων που πιστεύουν ότι ο φυσικός πλούτος αυτού του νησιού προσφέρεται ως καλή βορρά στους πλεονέκτες και όλους αυτούς τους κοινωνικά απροσάρμοστους επιδειξιμανείς και νεόπλουτους, που ποντάρουν στην ισοπέδωση των πάντων με μοναδικό γνώμονα το ίδιον όφελος και της ικανοποίησης του υπερεγώ τους.

Που έχουν αποκτήσει απύθμενο θράσος, για να απειλούν ένθεν κακείθεν, μην τυχόν και τολμήσει κάποιος να διαταράξει την υφιστάμενη κατάσταση και τους ξεφύγει το θήραμα από τα νύχια.
Κατά τα λοιπά όλοι οι πολιτικοί σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο και σε κάθε ευκαιρία λένε πως ο πολίτης οφείλει να έχει επίγνωση του ρόλου του. Πως δεν είναι τυχαίο στοιχείο μέσα στο κοινωνικό σύνολο και οφείλει να επαγρυπνεί εκεί που η πολιτεία και το κράτος λόγω αδιαφορίας και αναλγησίας αδυνατεί και δεν έχει ορατότητα. Πως πρέπει να είναι “ενεργός Πολίτης”. Ανεξαρτήτως όμως του αν αυτοί που το λένε το πιστεύουν πραγματικά ή όχι, ο κάθε Πολίτης οφείλει να οργανώσει και να συμμετάσχει σε τέτοια κύτταρα που να δίνουν το στίγμα ότι ο πολίτης ασχολείται όχι μόνο με τα του οίκου αλλά με ότι τον περιβάλλει. Οφείλει να είναι ενεργό κοινωνικό στοιχείο και ο πρωταγωνιστής της καθημερινότητας. Οφείλει να εξοβελίσει την αδυναμία και την παθογένεια, να αναθεματίσει την αδιαφορία και τον φιλοτομαρισμό. Να έχει το σθένος και τη δύναμη να αντιμετωπίσει δυσκολίες για να υπερασπίσει ότι του ανήκει. Το φυσικό περιβάλλον και ότι άλλο αφορά τη ζωή του.
Συμμετοχή λοιπόν σ’ ενεργά και ανεξάρτητα από την κάθε μορφής πολιτική εξουσία κύτταρα, σε κινήσεις πολιτών σε κάθε χωριό, σε κάθε συνοικία και σε κάθε πόλη. Αν η πολιτεία αδυνατεί, οι πολίτες οφείλουν να πιέσουν τις άπειρες μορφές κράτους που έχουμε σ’ αυτήν την χώρα, ώστε να λειτουργήσουν ουσιαστικά και μεριμνήσουν στα του οίκου τους, να δώσουν και να θυσιάσουν ότι έχουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Ο Πολίτης λοιπόν άγρυπνος φρουρός οφείλει να αγαπήσει τον τόπο του και να τον φροντίσει με πνεύμα εθελοντισμού και ερασιτεχνισμού. Με μια ενέργεια που θα πηγάζει από μέσα του και έναν έρωτα και οίστρο για την ζωή και ότι τον περιβάλλει. Να είναι Πολίτης που να μην επαναπαυτεί παρά μόνο για να δει το επόμενο όραμα και το πώς θα γίνει το σήμερα ένα καλύτερο αύριο γι’ αυτόν και τις επόμενες γενιές.
Και αυτά ως απάντηση ενός πολίτη αυτού του τόπου, σε αυτούς που σε τοπικό επίπεδο λεηλατούν τον περιβαλλοντικό πλούτο, περιουσία που δεν ανήκει σε ένα άθλιο κατεστημένο, αλλά σε ολόκληρο τον λαό αυτού του νησιού και αντί να ζητήσουν συγνώμη, αντί να ψελλίσουν κάποια αστεία έστω δικαιολογία, έχουν το θράσος να υβρίζουν να απειλούν και να εκβιάζουν. Σε αυτούς που προφανώς αναφερόταν προεκλογικά ο νυν πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου όταν ρωτούσε «Ποιος κυβερνάει τελικά αυτό τον τόπο; Ο λαός και οι εκπρόσωποί του ή μια σπείρα προσώπων που λεηλατεί τον εθνικό πλούτο, που εκβιάζουν και απειλούν με αποκαλύψεις, οι αεριτζήδες και μεσάζοντες μιας ανάπτυξης στηριγμένης σε πήλινα πόδια;»
Αλήθεια μπορεί κάποιος να μου πει ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο στον δικό μου μικρόκοσμο, το νησί της Ρόδου;